Πιστεύουμε (και πιστεύω κι εγώ ο ίδιος) πως τα «κλασσικά» ΜΜΕ «πέφτουν» λόγω Internet. Ο κόσμος δηλαδή θέλει να ξεφύγει από την «σερβιρισμένη» είδηση και να έχει περισσότερες επιλογές. Αυτό συμβαίνει έως και σήμερα. Αναρωτιέμαι όμως για πόσο ακόμα. Ενώ κάποτε είχαμε απλώς τα blogs και τις «πύλες» ενημέρωσης, όπου αυτό που έβλεπες ήταν κυρίως το όνομα της πύλης, τα τελευταία χρόνια (και  με την κρίση που υπάρχει) διάφοροι μεγαλοδημοσιογράφοι παίρνουν σβάρνα το Internet και λειτουργούν μέσα από αυτό σαν να είναι μια μεγάλη τηλεόραση. Σαν ένα μεγάλο τηλεπαράθυρο. Σαν να μην άλλαξε τίποτα κατά την αλλαγή του μέσου. Και επειδή, ακόμη και στο Internet, επιβιώνει ο «δυνατός», θα επιβιώσουν αυτοί. Αναρωτιέμαι λοιπόν πότε θα καταφέρουν να απαξιώσουν πλήρως το Internet και να στρέψει και σε αυτό ο κόσμος την πλάτη του. Ευτυχώς υπάρχουν μερικοί από αυτούς που πραγματικά αξίζει να βρίσκονται «ανάμεσα» μας (όπως ο Χατζηστεφάνου). Ας ελπίσουμε πως οι υπόλοιποι, «τα μεγάλα ψάρια», δεν θα καταφέρουν να εκπληρώσουν τον στόχο τους. Να γίνουν δηλαδή μονοπώλιο και να μετατρέψουν τους υπόλοιπους σε γραφικούς (στα μάτια του κόσμου).

To 'γραψα 19.12.11

Έτυχε χθες το βράδυ να παρακολουθήσω το βραδινό δελτίο ειδήσεων γνωστού τηλεοπτικού καναλιού. Και με έκανε να αναρωτιέμαι για ακόμη μια φορά αν πλέον οι ειδήσεις στην τηλεόραση είναι καταγραφή γεγονότων ή αποτελούν απλώς μια ακατάσχετη υστερία γύρω από οικονομικά θέματα. Και όχι απαραίτητα ειδήσεις οικονομικής φύσεως, αλλά μια ατέλειωτη παπαγαλία των απόψεων των οικονομικών συντακτών και της διοίκησης του εκάστοτε σταθμού. Ναι, όταν οι μισθοί κόβονται, ο κόσμος ενδιαφέρεται για το αύριο. Αλλά όπως στους σεισμούς γίναμε όλοι σεισμολόγοι, έτσι και τώρα έχουμε γίνει όλοι παντογνώστες. Ας μας πουν τα γεγονότα. Ούτε την σαλιωμένη άποψη του κάθε συντάκτη θέλουμε να ακούσουμε ούτε παίζουμε όλοι χρηματιστήριο. Ανοίγεις για παράδειγμα το BBC και βλέπεις ότι υπάρχουν άλλα 6487 πολύ σημαντικά θέματα που στην Ελλάδα θα χαθούν σε κάποιο τιτλάκι. Και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεβαίνει το Internet και πέφτει η ξεπουλημένη «σερβιρισμένη ως είδηση» άποψη.

To 'γραψα 17.12.11

Απολύσεις και συνεχείς μειώσεις μισθών στα ΜΜΕ. Κρίμα για τους ανθρώπους που μένουν χωρίς δουλειά και χωρίς μισθό. Πρέπει όλοι όμως να καταλάβουν ότι τα τελευταία χρόνια, κυρίως η τηλεόραση, πρόβαλε πρόσωπα, πράγματα και έναν τρόπο ζωής που δεν συμβάδιζε με το ποιος τον πρόβαλε. Δεν μπορεί εγώ να είμαι δημοσιογράφος με μπλοκάκι και η μόνη μου ενασχόληση από το πρωί ως το βράδυ να είναι (και να θέλω να είναι) το lifestyle κάποιων ανθρώπων που βρίσκονται «απέναντι» μου. Δίνεις δύναμη σε κάτι που κάποια στιγμή θα σου γυρίσει μπούμερανγκ. Είναι σαν να είμαι κρατούμενος κάπου και το μόνο που κάνω όλη μέρα να είναι η εξύμνηση των ζωών αυτών που με κρατούν δέσμιο και βασανισμένο. Γιατί τότε δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: είτε μου αρέσει (μαζόχα) είτε θέλω να γίνω σαν κι αυτούς. Και στις δύο περιπτώσεις, η στάση σου δεν θα σε ωφελήσει. Και είναι ακόμη χειρότερο όταν με την συμπεριφορά σου παίρνεις στον λαιμό σου και άλλους που βρίσκονται γύρω σου.

To 'γραψα 16.12.11