Ένα από τα περιοδικά που διάβαζα κάποτε ανελλιπώς ήταν το PC Master. Τότε που η διείσδυση του Internet στην ελληνική αγορά ήταν ελάχιστη έως μηδαμινή, εάν ήθελες να ενημερωθείς για το τι συνέβαινε στον χώρο του home computing και του PC gaming (τότε που το PC gaming ήταν ολοζώντανο και όχι φτωχός συγγενής του εμπορευματοποιημένου και μαζικοποιημένου console gaming) ήταν τα εξειδικευμένα περιοδικά του χώρου. Αγόραζα πολλά από αυτά, με το PC Master σε συνεχή βάση για αρκετά χρόνια (από το ’96 και μετά) μέχρι την εποχή που τα περιοδικά άρχισαν να μένουν πίσω και τα 7-8 ευρώ που κόστιζε το καθένα να γίνεται εύκολα ποσό προς εξοικονόμηση. Πολλά από τα τεύχη τα έχω ακόμα, ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια διατηρούσα και την συλλογή με τα cd/dvd που τα συνόδευαν. Αφορμή για να πολυλογήσω; Ένα βίντεο στο οποίο παρουσιάζονται όλα τα τεύχη του PC Master (μαζί με όλα τους τα συνοδευτικά) από το ΄89 έως το ’11. Μπράβο στον δημιουργό. Έτσι για να βλέπουμε πως όλα κάποτε ήταν πιο ωραία.

To 'γραψα 20.03.12

Βλέποντας σήμερα μια διαφήμιση του Multirama στην οποία αναφέρει αυτολεξεί «περισσότεροι από 1000 τίτλοι παιχνιδιών για κονσόλες και PC μόνο με 4.99 ευρώ», παραξενεύτηκα. Η διαφήμιση χρησιμοποιεί την λέξη «με» και όχι το «από», υπονοώντας έτσι πως κάθε ένας από αυτούς τους τίτλους κοστίζει 4.99 ευρώ, παρουσιάζοντας για μερικά δευτερόλεπτα καινούργια παιχνίδια (όπως το L.A Noir) και συσχετίζοντας τα έτσι με την προαναφερθείσα τιμή. Μια βόλτα στην επίσημη ιστοσελίδα του καταστήματος με έπεισε πως η διαφήμιση κάτι κρύβει. Καταρχάς, οι τίτλοι σε προσφορά δεν είναι 1000, κάτι που φαίνεται και με το μάτι στην σχετική ενότητα. Με μια γρήγορη πρόσθεση άθροισα 197 (ουσιαστικά γίνεται ξεστοκάρισμα, αλλά αυτό λίγη σημασία έχει). Το σημαντικό είναι πως η τιμή για τα games σε προσφορά δεν είναι 4,99 ευρώ έκαστο αλλά ποικίλει. Όσον αφορά το L.A. Noir (που προβάλλεται στην διαφήμιση μαζί με άλλα) αυτό το βρήκα να κοστίζει 44,9 ευρώ. Προσωπικά θεωρώ την συγκεκριμένη διαφήμιση παραπλανητική και αν το Multirama σέβεται τον καταναλωτή θα πρέπει να την αποσύρει.

To 'γραψα 17.03.12

Lannet, Altec, Teledome και στον ορίζοντα NetOne. Αυτές είναι μερικές από τις εταιρείες παροχής υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας/ADSL που μπορώ να θυμηθώ πρόχειρα και που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται πως το «άνοιγμα» της συγκεκριμένης αγοράς που έγινε πριν από μερικά χρόνια και το «σπάσιμο» του μονοπωλίου του ΟΤΕ οδήγησε αρχικά σε πλουραλισμό και πληθώρα επιλογών για τον καταναλωτή αλλά σιγά-σιγά μετατρέπεται σε ολιγοπώλιο. Μένουν οι «δυνατοί» παίκτες και οι μικρότεροι (οι οποίοι, κάποιες φορές, έκαναν την διαφορά, με την καλή ή την κακή έννοια) αποτυγχάνουν. Και τελικά χάνονται και θέσεις εργασίας. Και στο τέλος της μέρας δημιουργείται και εκεί το ίδιο καρτέλ με αυτό που έχει δημιουργηθεί στον χώρο της κινητής τηλεφωνίας. Στην ουσία χάνονται όλα τα οφέλη του «ανοίγματος», αφού η πληθώρα επιλογών που θα υπάρχει κάποια στιγμή θα είναι ανύπαρκτη, μιας και όλοι θα σου προσφέρουν το ίδιο ακριβώς προϊόν στην ίδια ακριβώς τιμή. Α, ξέχασα. Θα σου δίνουν διαφορετικό router.

To 'γραψα 16.03.12

Δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει με επιτυχημένες ιστοσελίδες, όπου εξαγοράζονται από μεγαλύτερες και πιο πλούσιες. Αποτελεί μονοπωλιακή τακτική. Τελευταίο παράδειγμα το Posterous, μια «alternative» και δωρεάν blogging πλατφόρμα, η οποία εξαγοράστηκε σήμερα από το Twitter. Και δεν μου αρέσει γιατί το μέλλον τους γίνεται αβέβαιο και μειώνονται οι επιλογές που έχω σαν web user. Τι να το κάνω αν το Twitter θα αποκτήσει την τεχνογνωσία και το προσωπικό του Posterous αν μείνω με μια υπηρεσία λιγότερη; Οι δημιουργοί του ενημερώνουν πως για την ώρα θα συνεχιστεί κανονικά η λειτουργία του και πως για την όποια αλλαγή θα ενημερώσουν εγκαίρως. Κάτι που επαναλαμβάνουν συνεχώς, χωρίς να ξεκαθαρίζουν αν το Twitter θα τους κλείσει, αφήνοντας τους χρήστες τους μετέωρους όσον αφορά το blog τους και το μέλλον του Posterous σαν Posterous. Τελικά το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και όποιοι βλέπουν μπροστά συνεχίζουν μόνοι τους. Το ίδιο το Twitter είχε αρνηθεί πρόταση εξαγοράς από το Facebook. Και να τώρα που είναι αυτό παντοδύναμο και εξαγοράζει μικρότερους.

To 'γραψα 13.03.12

Τον τελευταίο καιρό, οι web browsers δείχνουν να έχουν μπει σε μια άνευ ουσίας διαμάχη για το ποιος θα έχει τον μεγαλύτερο αύξοντα αριθμό έκδοσης, με την συγκεκριμένη «μάχη» να φουντώνει ανάμεσα στον Firefox και τον Chrome. Συγκεκριμένα, μεταξύ του Firefox 2.0 και του 5.0 μεσολάβησαν 5 χρόνια. Από την άλλη, από τον 5.0 στον 10.0 μεσολάβησαν μόλις 7 μήνες! Όσον αφορά τον Chrome, για να φτάσει σήμερα στην 19η έκδοση χρειάστηκαν 3 χρόνια. Πιο λογικά είναι τα νούμερα Opera και IE. Αν και χρήστης του Firefox εδώ και χρόνια, με απογοητεύει το γεγονός πως οι developers του χρησιμοποιούν την αριθμολαγνεία του κόσμου για να τονίσουν την πρόοδο που κάνουν στην ανάπτυξη του προϊόντος τους, χωρίς αυτό το «κάλπασμα» να αντικατοπτρίζει και την πραγματική εξέλιξη του προϊόντος. Οι αριθμοί των εκδόσεων πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση, αλλιώς αποτελούν παραπλάνηση και ένα «παιχνίδι» που θα φανεί κάποια στιγμή σε όλους το πόσο ανούσιο είναι (όταν τα νούμερα θα φτάσουν στο 50 και στο 100).

To 'γραψα 09.03.12

Υπάρχει μια θεωρία εκεί έξω σύμφωνα με την οποία μετά από κάθε επιτυχημένη έκδοση των Windows κυκλοφορεί μια αποτυχημένη. Μετά τα 98 ήρθαν τα Me (αποτυχία), μετά τα Vista τα 7 (επιτυχία) κ.ο.κ. Χθες λοιπόν πήρα μια πρώτη «γεύση» από τα επερχόμενα Win 8 και αναρωτιέμαι αν αυτό θα ισχύσει και τώρα. Αν και πρώιμα, τα Win 8 για εμένα είναι τα 7 εμπλουτισμένα με Metro. Η Metro «άποψη» τους όμως δεν κάνει για desktop (δύσχρηστη, δημιουργημένη για αφή, μειωμένων δυνατοτήτων). Άρα, έως και αυτήν την στιγμή, οι desktop χρήστες των 7 δεν θα έχουν κάποιον ιδιαίτερο λόγο να αναβαθμίσουν. Θα δουν πως το Metro δεν προσφέρεται για χρήση από desktop, θα χρησιμοποιούν τα 8 με την «όψη» των 7 και δεν θα κερδίσουν από την «αναβάθμιση». Εάν λοιπόν η MS θέλει να μην ισχύσει η προαναφερθείσα θεωρία θα πρέπει να τα «πλασάρει» αλλιώς. Ή να είναι τυχερή και να μην λειτουργήσει το Public/Media relations της Apple σε όλο του το μεγαλείο.

To 'γραψα 08.03.12

Είναι κάτι χρόνια τώρα που προσπαθώ να αποφεύγω τα προϊόντα της Google. Έτσι λοιπόν είχα γράψει στο προφίλ μου στο TechTeam (όταν ήμουν ενεργό μέλος εκεί) «Απογουγλοποίηση τώρα». Με το θέμα που έχει προκύψει γύρω από την πολιτική προστασίας του απόρρητου των χρηστών του Google, η οποία μπαίνει σε ισχύ από σήμερα, 1 Μαρτίου, είναι η κατάλληλη στιγμή για να το κάνουν και άλλοι πράξη αυτό. Άλλωστε, με μερικά μικρά διαστήματα χρήσης κάποιων προϊόντων της εταιρείας, θα έλεγα πως προσωπικά τα έχω καταφέρει. Και αν και εσύ δεν πολυσυμπαθείς την Google, τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για εναλλακτικές λύσεις. Google Takeout για να πάρεις τα δεδομένα σου από εκεί, DuckDuckGo για αναζητήσεις, Opera Mail για ηλ. ταχυδρομείο, Tumblr για blogging, Skydrive για cloud storage και έγγραφα, Opera για browsing και email’s (ή Firefox), LastPass για passwords και Xmarks για bookmark syncing. Όπως μπορείς να παρατηρήσεις, προσπαθώ να αποφεύγω γνωστές και διάσημες υπηρεσίες και να πηγαίνω σε τρίτες, το ίδιο αξιόπιστες (ίσως και περισσότερο). Και ναι, αυτές είναι μερικές, υπάρχουν κι άλλες. Κάνε την αρχή.

To 'γραψα 01.03.12

Ολοένα και περισσότερα θέματα γύρω από την προστασία του απόρρητου και την σχέση που έχουν με αυτό μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας παράγουν υπέρτιτλους τον τελευταίο καιρό. Και αποτελεί ακόμη μια ευκαιρία για να δείξουμε πόσο των άκρων είμαστε. Εκεί που μέχρι ένα σημείο ήμασταν τεχνοφοβικοί και σκεφτόμασταν το να δώσουμε ακόμη και το όνομα μας, σήμερα έχουμε φτάσει να μοιραζόμαστε κάθε κίνηση με ένα ολόκληρο γήπεδο αγνώστων. Με τις εταιρείες να λειτουργούν σε ημιανεξέλεγκτη κατάσταση, έχουμε φτάσει να υιοθετούμε κάθε τι «αστραφτερό», χωρίς δεύτερη σκέψη. Πχ, το να μοιράζεσαι όλες σου τις φωτογραφίες στο Facebook με κάθε άγνωστο που έχεις σαν «φίλο», είναι σαν να μοιράζεις τα άλμπουμ των φωτογραφιών σου για φεϊγβολάν. Αυτό οδηγεί το κάθε Facebook να βάζει σε δεύτερη μοίρα τα θέματα ιδιωτικότητας των δεδομένων σου. Και είναι φυσικό πως η συμπεριφορά αυτή θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια πίσω στην «τεχνοφοβία», εκεί που βρισκόμασταν πριν από 15-20 χρόνια. Ξεκίνα λοιπόν να κάνεις μόνος σου ότι δεν θα σκεφτεί να κάνει καμία εταιρεία για εσένα. Το καλύτερο privacy είναι προσωπικό θέμα.

To 'γραψα 21.02.12

Η Google σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο μπορεί να ρισκάρει με το Google+. Δείχνει πλέον να προσπαθεί να προσαρμόσει όλα της τα προϊόντα πάνω σε αυτό αλλά και να σου το επιβάλει. Και πραγματικά σε κάνει να αναρωτιέσαι πως ρισκάρει το να χάσει χρήστες για να επιτύχει ένα και μόνο προϊόν της, ξεχνώντας πως η επιτυχία του βασίζεται αποκλειστικά στην αποτυχία ενός άλλου (βλ. Facebook). Η σκέψη τους ήταν απλή: κάνε τους να το χρησιμοποιήσουν, ακόμη κι αν δεν θέλουν. Και θα αποτύχουν. Γιατί πολύ απλά η επιτυχία ενός κοινωνικού δικτύου δεν βασίζεται στο να το χρησιμοποιήσει ένα τσόυρμο techχνοφρίκουλων αλλά στην κυρά Πόπη από τα Σούρμενα που έχει Facebook (και μάλιστα δεν το έφτιαξε καν μόνη της. Και δεν ξέρει καν πως το λένε, απλώς ξέρει πως έχουν όλες οι φίλες της). Και όχι μόνο να το χρησιμοποιήσει, αλλά να γίνει και ενεργό μέλος. Το μόνο που κάνει αυτήν την στιγμή η Google είναι να παίζει εκατομμύρια δολάρια πάνω στην ασχετοσύνη της κυρά Πόπης. Μπράβο.

To 'γραψα 27.01.12

Filesonic, Fil;eserve, Uploadstation, Filejungle. Η μια μετά την άλλη, γνωστές file sharing υπηρεσίες κλείνουν τις «πόρτες» τους μετά την υπόθεση Megaupload και είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν πολλές εξελίξεις μέσα στις επόμενες μέρες. Αυτό που μένει να δούμε είναι το τι θα συμβεί με πιο «κυριλέ» υπηρεσίες οι οποίες δεν στηρίζονταν στην «πειρατεία» για να λειτουργήσουν (γιατί, μην κοροϊδευόμαστε, πέρα από το ότι μπορούσες να ανεβάσεις ότι ήθελες, τα λεφτά τους από εκεί τα έβγαζαν, μέσω premium accounts ατόμων που κατέβαζαν/ανέβαζαν αβέρτα τέτοιου είδους αρχεία). Μένει να δούμε δηλαδή τι θα γίνει με κάτι Skydrive, Dropbox, Mediafire, Divshare και άλλα παρόμοια. Ο «ελέφαντας» στο δωμάτιο όμως είναι το Youtube, το οποίο σήμερα ανακοίνωσε πως έφτασε τις 4 δις προβολές την μέρα. Τι θα συμβεί όμως αν αφαιρεθούν από εκεί μονομιάς όλα τα τραγούδια, trailer κτλ; Εγώ πάντως ξέρω πως στο Youtube μπορείς να βρεις πολύ πιο εύκολα οποιοδήποτε τραγούδι θέλεις σε σχέση με οποιοδήποτε Megaupload. Μένει να δούμε τι θα κάνει η Google όταν «ζορίσουν» πολύ τα πράγματα. Θα έχουμε.. ακτιβισμό ή «κάτι σαν» ακτιβισμό;

To 'γραψα 23.01.12

Μετά τον SOPA και τις αντιδράσεις που προέκυψαν, το FBI έκλεισε το Megaupload, την γνωστή υπηρεσία φιλοξενίας αρχείων (και μετά οι Anonymous έκαναν επίθεση σε διάφορες ιστοσελίδες, αλλά αυτό εμένα δεν μου λέει τίποτα). Αυτό που μου λέει όμως κάτι είναι το κλείσιμο του MegaUpload και το πώς (με εξαιρετική ευκολία) μπορείς μέσα σε λίγο λεπτά να χάσεις κάθε αρχείο που φιλοξενείς σε μια τέτοιου είδους υπηρεσία. Ναι, οι περισσότεροι ανέβαζαν εκεί ταινίες/τραγούδια και άλλο παρόμοιο copyrighted υλικό. Αποκλείεται (όχι είναι εξαρχής η απάντηση) κάποιος να είχε ανεβάσει εκεί αρχεία τα οποία ήταν προσωπικά του, μη copyrighted, μη ανακτήσιμα; Είναι ολοφάνερο πως με το Διαδίκτυο σε ενώνει ένα καλώδιο και πως αύριο το βράδυ μπορεί να εξαφανιστεί οτιδήποτε έχεις αποθηκεύσει στο πολυδιαφημισμένο “cloud”, χωρίς κανείς να σε ρωτήσει, χωρίς κανείς να λογοδοτήσει, χωρίς τίποτα. Για αυτό προσοχή με οτιδήποτε αποθηκεύεις σε μη φυσικό μέσο. Αύριο μπορεί να εξαφανιστεί και το μέσο και αυτό που αποθήκευσες. All Your files Are Belong To THEM.

To 'γραψα 21.01.12

Αν πέρασες σήμερα από την Wikipedia, θα παρατήρησες πως είχε κατεβάσει ρολά. Το ίδιο και άλλα site, είτε κάνοντας blackout, είτε εμφανίζοντας διάφορα μηνύματα. Αιτία ο SOPA, για τον οποίο ξαναμιλήσαμε. Επανέρχομαι όμως, με αφορμή άρθρο στο οποίο ο συντάκτης αναρωτιέται αν αυτό που έκαναν σήμερα μεγάλες εταιρείες ήταν ακτιβισμός. Όχι, δεν ήταν. Αν εξαιρέσουμε την Wikipedia, όλοι οι υπόλοιποι είναι καθαρά κερδοσκοπικοί οργανισμοί που κοιτούν το συμφέρον/κέρδος τους. Αυτήν την στιγμή το συμφέρον τους είναι να βρίσκονται απέναντι (ή.. στα πλάγια) από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε άλλη περίπτωση μπορεί να βρισκόταν αλλού και να δρούσαν διαφορετικά. Και ναι, υπό πίεση, μπορεί να αλλάξουν γνώμη (βλ. περίπτωση GoDaddy). Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί η απόφαση ενός διοικητικού συμβουλίου τέτοιων εταιρειών να θεωρείται ακτιβισμός. Όσο «χαρούμενο» και αν μας φαίνεται το λογότυπο του Google, αυτό που ψάχνει είναι λεφτά. Μην τα μπερδεύουμε για να μην απογοητευτούμε και εξαπατηθούμε στο μέλλον. Καμία (υπέρμετρη) εμπιστοσύνη σε καμία εταιρεία που έχει περισσότερα λεφτά από όσα η ίδια σου η χώρα.

To 'γραψα 19.01.12

Το Wikileaks δημοσίευσε σήμερα τα Spy Files, μια σειρά εγγράφων που αποκαλύπτουν πως εταιρείες συνεργάζονται με κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες για να παρακολουθούν τα κινητά, τα e-mail και γενικώς τις τηλεπικοινωνίες των πολιτών. Δεν τα έχω κοιτάξει εξονυχιστικά ακόμη, αλλά με μια γρήγορη ματιά που έριξα στον σχετικό χάρτη, δεν εμπλέκει την Ελλάδα σε τίποτα. Να έχεις στο νου σου όμως πως θα ακολουθήσουν και άλλες «φουρνιές» εγγράφων και ειδικά με τα τηλεπικοινωνιακά σκάνδαλα των περασμένων ετών να είσαι σίγουρος πως μάλλον θα φτάσουμε (ως χώρα) στις κορυφαίες θέσεις της λίστας…

To 'γραψα 02.12.11

Google+, chime.in, Diaspora, Unthink κ.α. Υπηρεσίες που δημιουργήθηκαν για να “μονομαχήσουν” με το Facebook, η κάθε μια με τον τρόπο της. Καταδικασμένες να αποτύχουν. Γιατί; Διότι η κυριαρχία, η επιτυχία και το μονοπώλιο του Facebook βασίζονται στο ότι κατάφερε να πείσει άτομα που είχαν από μηδαμινή έως ανύπαρκτη σχέση με το Διαδίκτυο να δημιουργήσουν λογαριασμό σε αυτό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να δώσουν και πραγματικά στοιχεία. Τα άτομα αυτά ποτέ δεν θα νοιαστούν να χρησιμοποιήσουν ενεργά κάποια άλλη παρόμοια ιστοσελίδα. Άρα, το μοντέλο αντι-facebook (που βλέπω να διαλαλούν σήμερα ελληνικές ιστοσελίδες για το Unthink, τονίζοντας ότι είναι δημιουργημένο από Ελληνοαμερικάνους) και το να δημιουργείς μια υπηρεσία ξεκάθαρα αντιμαχόμενη με το Facebook, είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Εκτός αν δημιουργηθεί κάτι επαναστατικά καινούργιο και όχι κλώνος.

To 'γραψα 30.10.11

Απ’ότι φαίνεται, σήμερα μας “τέλειωσε” η Sony Ericsson, μιας και η πρώτη εξαγόρασε το μερίδιο της δεύτερης. Θα πρέπει να παραδεχτώ πως υπήρξα fan αυτής της σχέσης πριν από αρκετά χρόνια, στις εποχές των T610 και K800 (α ρε θρυλικό T610). Τα τελευταία χρόνια όμως, αυτά τα Android τηλέφωνα που έβγαζαν δεν μου “γεμίζανε” το μάτι. Μένει να δούμε πως θα τα πάει η Sony μόνη της. Μάλλον θα γεμίσουμε με ξαδελφάκια του Playstation (μιας και είναι και ένα από τα πιο επιτυχημένα brands της εταιρείας).

To 'γραψα 27.10.11