Έτυχε χθες το βράδυ να παρακολουθήσω το βραδινό δελτίο ειδήσεων γνωστού τηλεοπτικού καναλιού. Και με έκανε να αναρωτιέμαι για ακόμη μια φορά αν πλέον οι ειδήσεις στην τηλεόραση είναι καταγραφή γεγονότων ή αποτελούν απλώς μια ακατάσχετη υστερία γύρω από οικονομικά θέματα. Και όχι απαραίτητα ειδήσεις οικονομικής φύσεως, αλλά μια ατέλειωτη παπαγαλία των απόψεων των οικονομικών συντακτών και της διοίκησης του εκάστοτε σταθμού. Ναι, όταν οι μισθοί κόβονται, ο κόσμος ενδιαφέρεται για το αύριο. Αλλά όπως στους σεισμούς γίναμε όλοι σεισμολόγοι, έτσι και τώρα έχουμε γίνει όλοι παντογνώστες. Ας μας πουν τα γεγονότα. Ούτε την σαλιωμένη άποψη του κάθε συντάκτη θέλουμε να ακούσουμε ούτε παίζουμε όλοι χρηματιστήριο. Ανοίγεις για παράδειγμα το BBC και βλέπεις ότι υπάρχουν άλλα 6487 πολύ σημαντικά θέματα που στην Ελλάδα θα χαθούν σε κάποιο τιτλάκι. Και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεβαίνει το Internet και πέφτει η ξεπουλημένη «σερβιρισμένη ως είδηση» άποψη.

To 'γραψα 17.12.11

Όχι σε όλα. Η απάντηση σου σε δημοψηφίσματα του τύπου «ναι ή όχι στο ευρώ} πρέπει να είναι όχι. «Όχι» για να ξεκινήσει από εδώ η κατάρρευση όλου αυτού του συστήματος, ενός συστήματος το οποίο τελικά δεν λειτουργεί προς όφελος του πολίτη αλλά τον κατατρώει για να κερδίζουν κάποιοι, λίγοι. Και ταυτόχρονα, “όχι” και σε Ευρώπη, ΝΑΤΟ και όλους αυτούς τους “σωτήριους” μηχανισμούς. Ναι, για όσο καιρό οι υπόλοιποι συνεχίσουν να λειτουργούν με τους παλιούς μηχανισμούς και συστήματα, θα υπάρξει μια δύσκολη περίοδος εσωστρέφειας. Δεν θα αργήσει όμως η στιγμή (και έχει ήδη ξεκινήσει) που οι περισσότεροι λαοί αυτής της ηπείρου θα συνειδητοποιήσουν ποιο είναι το όφελος τους. Και ποιος θα περίμενε πως θα έχουμε την ευκαιρία να ξεκινήσουν από εμάς όλα αυτά…

To 'γραψα 03.11.11

Αυτό που συμβαίνει σε αυτήν την χώρα είναι πολύ απλό: μια χούφτα γραβατωμένα, σπουδαγμένα τυπάκια με «μούρη» αποφάσισαν να κάνουν μια μεγάλη «αρπαχτή» στην Ευρώπη, ξεκινώντας από την πιο αδύναμη, την Ελλάδα, λίγο πριν καταρρεύσει όλο αυτό το «οικοδόμημα» που συνηθίσαμε να ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια Ένωση που τον τελευταίο καιρό έδειξε ποιος είναι ο πραγματικός της ρόλος και τι είδους ένωση είναι. Οι άνθρωποι με τις γραβάτες τα γνωρίζουν αυτά και βλέπουν πως το τέλος της είναι πολύ κοντά. Πράττουν αναλόγως λοιπόν, προς δικό τους συμφέρον, θεωρώντας πως θα καταφέρουν να μας κρεμάσουν με τις γραβάτες τους.

To 'γραψα 26.10.11