Και γράφοντας για τις πόρνες-εξιλαστήρια θύματα, συνειδητοποίησα πόσο παρόμοια περίπτωση είναι και οι μετανάστες (νόμιμοι ή παράνομοι). Έχουν αρχίσει και πληθαίνουν πάλι οι φωνές εναντίων των λαθρομεταναστών που μας σφάζουν (λέει) και μας παίρνουν τις δουλειές. Ποιος Έλληνας ήθελε όμως πριν από 10-20 χρόνια να δουλέψει στα χωράφια ή σαν μπογιατζής; Ελάχιστοι. Οι περισσότεροι ήθελαν να γίνουν είτε δημόσιοι υπάλληλοι είτε ιδιωτικοί σε κάποιο γραφείο. Για όλα τα υπόλοιπα υπήρχαν οι Αλβανοί του 5χίλιαρου που τους είχαμε όλη μέρα σαν ζώα για να φτιάξουμε την σπιταρόνα μας. Και τώρα που ζοριζόμαστε, φταίνε αυτοί. Και φταίνε πάλι αυτοί που τους στοιβάζουμε σε κάτι αποθήκες, μιας και η αγαπημένη μας Ευρώπη (παρέα με τους ψηφοθήρες πολιτικούς μας) δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Όσον αφορά την εγκληματικότητα, παραπέμπω στο «Έλληνες κι Αμερικάνοι ή κλέφτες κι αστυνόμοι». Επειδή κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε να μην «τσουβαλιάζουμε» γιατί κανείς δεν ξέρει σε τι κατάσταση μπορεί να (ξανά)βρεθούμε σε λίγα χρόνια και τι θα χρειαστεί τότε να κάνουμε ή που να πάμε.

To 'γραψα 24.05.12

«Η βαριά μας βιομηχανία είναι ο τουρισμός». Έχω βαρεθεί να το ακούω αυτό. Επειδή κάποια νησιά και κάποιες οικογένειες περίμεναν για αυτούς τους 2-3 καλοκαιρινούς μήνες που θα ερχόντουσαν οι τουρίστες να αφήσουν τα φραγκοδίφραγκα τους, κάποιοι θεωρούν πως ζούμε όλοι για να γίνουμε πάροχοι υπηρεσιών σε τουρίστες. Ε όχι λοιπόν. Δεν γίνεται μια ολόκληρη χώρα να περιμένει χρήματα από κάποιους που θα έρθουν εδώ για την διασκέδαση τους και που τελικά θα αφήσουν πολύ λιγότερα από όσα περιμένεις. Δουλοπρεπείς συμπεριφορές μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε. Το να περιμένεις έναν σορτσακιοφόρο κοκκινισμένο από τον ήλιο Βρετανό με 20 κιλά αντηλιακό πάνω του να έρθει στην χώρα σου μπας και καταφέρεις να επιζήσεις τον υπόλοιπο χρόνο, δεν αποτελεί ούτε ανάπτυξη ούτε «βαριά βιομηχανία». Η κατάσταση αυτή θυμίζει εκείνη την ταινία, το «Καλωσήρθε το δολάριο», όπου οι μαγαζάτορες στην Τρούμπα, έχοντας ανάγκη τα λεφτά, παρακαλούσαν γονατιστοί τα ναυτάκια από τον αμερικάνικο στόλο που είχε καταφθάσει να μπουν στα μαγαζιά τους και να τριφτούν με τις «χορεύτριες». Τουλάχιστον η Τρούμπα ήταν πιο οργανωμένη.

To 'γραψα 10.04.12

Δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει με επιτυχημένες ιστοσελίδες, όπου εξαγοράζονται από μεγαλύτερες και πιο πλούσιες. Αποτελεί μονοπωλιακή τακτική. Τελευταίο παράδειγμα το Posterous, μια «alternative» και δωρεάν blogging πλατφόρμα, η οποία εξαγοράστηκε σήμερα από το Twitter. Και δεν μου αρέσει γιατί το μέλλον τους γίνεται αβέβαιο και μειώνονται οι επιλογές που έχω σαν web user. Τι να το κάνω αν το Twitter θα αποκτήσει την τεχνογνωσία και το προσωπικό του Posterous αν μείνω με μια υπηρεσία λιγότερη; Οι δημιουργοί του ενημερώνουν πως για την ώρα θα συνεχιστεί κανονικά η λειτουργία του και πως για την όποια αλλαγή θα ενημερώσουν εγκαίρως. Κάτι που επαναλαμβάνουν συνεχώς, χωρίς να ξεκαθαρίζουν αν το Twitter θα τους κλείσει, αφήνοντας τους χρήστες τους μετέωρους όσον αφορά το blog τους και το μέλλον του Posterous σαν Posterous. Τελικά το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και όποιοι βλέπουν μπροστά συνεχίζουν μόνοι τους. Το ίδιο το Twitter είχε αρνηθεί πρόταση εξαγοράς από το Facebook. Και να τώρα που είναι αυτό παντοδύναμο και εξαγοράζει μικρότερους.

To 'γραψα 13.03.12

Είναι κάτι χρόνια τώρα που προσπαθώ να αποφεύγω τα προϊόντα της Google. Έτσι λοιπόν είχα γράψει στο προφίλ μου στο TechTeam (όταν ήμουν ενεργό μέλος εκεί) «Απογουγλοποίηση τώρα». Με το θέμα που έχει προκύψει γύρω από την πολιτική προστασίας του απόρρητου των χρηστών του Google, η οποία μπαίνει σε ισχύ από σήμερα, 1 Μαρτίου, είναι η κατάλληλη στιγμή για να το κάνουν και άλλοι πράξη αυτό. Άλλωστε, με μερικά μικρά διαστήματα χρήσης κάποιων προϊόντων της εταιρείας, θα έλεγα πως προσωπικά τα έχω καταφέρει. Και αν και εσύ δεν πολυσυμπαθείς την Google, τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για εναλλακτικές λύσεις. Google Takeout για να πάρεις τα δεδομένα σου από εκεί, DuckDuckGo για αναζητήσεις, Opera Mail για ηλ. ταχυδρομείο, Tumblr για blogging, Skydrive για cloud storage και έγγραφα, Opera για browsing και email’s (ή Firefox), LastPass για passwords και Xmarks για bookmark syncing. Όπως μπορείς να παρατηρήσεις, προσπαθώ να αποφεύγω γνωστές και διάσημες υπηρεσίες και να πηγαίνω σε τρίτες, το ίδιο αξιόπιστες (ίσως και περισσότερο). Και ναι, αυτές είναι μερικές, υπάρχουν κι άλλες. Κάνε την αρχή.

To 'γραψα 01.03.12

Ολοένα και περισσότερα θέματα γύρω από την προστασία του απόρρητου και την σχέση που έχουν με αυτό μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας παράγουν υπέρτιτλους τον τελευταίο καιρό. Και αποτελεί ακόμη μια ευκαιρία για να δείξουμε πόσο των άκρων είμαστε. Εκεί που μέχρι ένα σημείο ήμασταν τεχνοφοβικοί και σκεφτόμασταν το να δώσουμε ακόμη και το όνομα μας, σήμερα έχουμε φτάσει να μοιραζόμαστε κάθε κίνηση με ένα ολόκληρο γήπεδο αγνώστων. Με τις εταιρείες να λειτουργούν σε ημιανεξέλεγκτη κατάσταση, έχουμε φτάσει να υιοθετούμε κάθε τι «αστραφτερό», χωρίς δεύτερη σκέψη. Πχ, το να μοιράζεσαι όλες σου τις φωτογραφίες στο Facebook με κάθε άγνωστο που έχεις σαν «φίλο», είναι σαν να μοιράζεις τα άλμπουμ των φωτογραφιών σου για φεϊγβολάν. Αυτό οδηγεί το κάθε Facebook να βάζει σε δεύτερη μοίρα τα θέματα ιδιωτικότητας των δεδομένων σου. Και είναι φυσικό πως η συμπεριφορά αυτή θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια πίσω στην «τεχνοφοβία», εκεί που βρισκόμασταν πριν από 15-20 χρόνια. Ξεκίνα λοιπόν να κάνεις μόνος σου ότι δεν θα σκεφτεί να κάνει καμία εταιρεία για εσένα. Το καλύτερο privacy είναι προσωπικό θέμα.

To 'γραψα 21.02.12

Filesonic, Fil;eserve, Uploadstation, Filejungle. Η μια μετά την άλλη, γνωστές file sharing υπηρεσίες κλείνουν τις «πόρτες» τους μετά την υπόθεση Megaupload και είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν πολλές εξελίξεις μέσα στις επόμενες μέρες. Αυτό που μένει να δούμε είναι το τι θα συμβεί με πιο «κυριλέ» υπηρεσίες οι οποίες δεν στηρίζονταν στην «πειρατεία» για να λειτουργήσουν (γιατί, μην κοροϊδευόμαστε, πέρα από το ότι μπορούσες να ανεβάσεις ότι ήθελες, τα λεφτά τους από εκεί τα έβγαζαν, μέσω premium accounts ατόμων που κατέβαζαν/ανέβαζαν αβέρτα τέτοιου είδους αρχεία). Μένει να δούμε δηλαδή τι θα γίνει με κάτι Skydrive, Dropbox, Mediafire, Divshare και άλλα παρόμοια. Ο «ελέφαντας» στο δωμάτιο όμως είναι το Youtube, το οποίο σήμερα ανακοίνωσε πως έφτασε τις 4 δις προβολές την μέρα. Τι θα συμβεί όμως αν αφαιρεθούν από εκεί μονομιάς όλα τα τραγούδια, trailer κτλ; Εγώ πάντως ξέρω πως στο Youtube μπορείς να βρεις πολύ πιο εύκολα οποιοδήποτε τραγούδι θέλεις σε σχέση με οποιοδήποτε Megaupload. Μένει να δούμε τι θα κάνει η Google όταν «ζορίσουν» πολύ τα πράγματα. Θα έχουμε.. ακτιβισμό ή «κάτι σαν» ακτιβισμό;

To 'γραψα 23.01.12

Μετά τον SOPA και τις αντιδράσεις που προέκυψαν, το FBI έκλεισε το Megaupload, την γνωστή υπηρεσία φιλοξενίας αρχείων (και μετά οι Anonymous έκαναν επίθεση σε διάφορες ιστοσελίδες, αλλά αυτό εμένα δεν μου λέει τίποτα). Αυτό που μου λέει όμως κάτι είναι το κλείσιμο του MegaUpload και το πώς (με εξαιρετική ευκολία) μπορείς μέσα σε λίγο λεπτά να χάσεις κάθε αρχείο που φιλοξενείς σε μια τέτοιου είδους υπηρεσία. Ναι, οι περισσότεροι ανέβαζαν εκεί ταινίες/τραγούδια και άλλο παρόμοιο copyrighted υλικό. Αποκλείεται (όχι είναι εξαρχής η απάντηση) κάποιος να είχε ανεβάσει εκεί αρχεία τα οποία ήταν προσωπικά του, μη copyrighted, μη ανακτήσιμα; Είναι ολοφάνερο πως με το Διαδίκτυο σε ενώνει ένα καλώδιο και πως αύριο το βράδυ μπορεί να εξαφανιστεί οτιδήποτε έχεις αποθηκεύσει στο πολυδιαφημισμένο “cloud”, χωρίς κανείς να σε ρωτήσει, χωρίς κανείς να λογοδοτήσει, χωρίς τίποτα. Για αυτό προσοχή με οτιδήποτε αποθηκεύεις σε μη φυσικό μέσο. Αύριο μπορεί να εξαφανιστεί και το μέσο και αυτό που αποθήκευσες. All Your files Are Belong To THEM.

To 'γραψα 21.01.12

Αν πέρασες σήμερα από την Wikipedia, θα παρατήρησες πως είχε κατεβάσει ρολά. Το ίδιο και άλλα site, είτε κάνοντας blackout, είτε εμφανίζοντας διάφορα μηνύματα. Αιτία ο SOPA, για τον οποίο ξαναμιλήσαμε. Επανέρχομαι όμως, με αφορμή άρθρο στο οποίο ο συντάκτης αναρωτιέται αν αυτό που έκαναν σήμερα μεγάλες εταιρείες ήταν ακτιβισμός. Όχι, δεν ήταν. Αν εξαιρέσουμε την Wikipedia, όλοι οι υπόλοιποι είναι καθαρά κερδοσκοπικοί οργανισμοί που κοιτούν το συμφέρον/κέρδος τους. Αυτήν την στιγμή το συμφέρον τους είναι να βρίσκονται απέναντι (ή.. στα πλάγια) από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε άλλη περίπτωση μπορεί να βρισκόταν αλλού και να δρούσαν διαφορετικά. Και ναι, υπό πίεση, μπορεί να αλλάξουν γνώμη (βλ. περίπτωση GoDaddy). Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί η απόφαση ενός διοικητικού συμβουλίου τέτοιων εταιρειών να θεωρείται ακτιβισμός. Όσο «χαρούμενο» και αν μας φαίνεται το λογότυπο του Google, αυτό που ψάχνει είναι λεφτά. Μην τα μπερδεύουμε για να μην απογοητευτούμε και εξαπατηθούμε στο μέλλον. Καμία (υπέρμετρη) εμπιστοσύνη σε καμία εταιρεία που έχει περισσότερα λεφτά από όσα η ίδια σου η χώρα.

To 'γραψα 19.01.12

Έτυχε χθες το βράδυ να παρακολουθήσω το βραδινό δελτίο ειδήσεων γνωστού τηλεοπτικού καναλιού. Και με έκανε να αναρωτιέμαι για ακόμη μια φορά αν πλέον οι ειδήσεις στην τηλεόραση είναι καταγραφή γεγονότων ή αποτελούν απλώς μια ακατάσχετη υστερία γύρω από οικονομικά θέματα. Και όχι απαραίτητα ειδήσεις οικονομικής φύσεως, αλλά μια ατέλειωτη παπαγαλία των απόψεων των οικονομικών συντακτών και της διοίκησης του εκάστοτε σταθμού. Ναι, όταν οι μισθοί κόβονται, ο κόσμος ενδιαφέρεται για το αύριο. Αλλά όπως στους σεισμούς γίναμε όλοι σεισμολόγοι, έτσι και τώρα έχουμε γίνει όλοι παντογνώστες. Ας μας πουν τα γεγονότα. Ούτε την σαλιωμένη άποψη του κάθε συντάκτη θέλουμε να ακούσουμε ούτε παίζουμε όλοι χρηματιστήριο. Ανοίγεις για παράδειγμα το BBC και βλέπεις ότι υπάρχουν άλλα 6487 πολύ σημαντικά θέματα που στην Ελλάδα θα χαθούν σε κάποιο τιτλάκι. Και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεβαίνει το Internet και πέφτει η ξεπουλημένη «σερβιρισμένη ως είδηση» άποψη.

To 'γραψα 17.12.11