Απολύσεις και συνεχείς μειώσεις μισθών στα ΜΜΕ. Κρίμα για τους ανθρώπους που μένουν χωρίς δουλειά και χωρίς μισθό. Πρέπει όλοι όμως να καταλάβουν ότι τα τελευταία χρόνια, κυρίως η τηλεόραση, πρόβαλε πρόσωπα, πράγματα και έναν τρόπο ζωής που δεν συμβάδιζε με το ποιος τον πρόβαλε. Δεν μπορεί εγώ να είμαι δημοσιογράφος με μπλοκάκι και η μόνη μου ενασχόληση από το πρωί ως το βράδυ να είναι (και να θέλω να είναι) το lifestyle κάποιων ανθρώπων που βρίσκονται «απέναντι» μου. Δίνεις δύναμη σε κάτι που κάποια στιγμή θα σου γυρίσει μπούμερανγκ. Είναι σαν να είμαι κρατούμενος κάπου και το μόνο που κάνω όλη μέρα να είναι η εξύμνηση των ζωών αυτών που με κρατούν δέσμιο και βασανισμένο. Γιατί τότε δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: είτε μου αρέσει (μαζόχα) είτε θέλω να γίνω σαν κι αυτούς. Και στις δύο περιπτώσεις, η στάση σου δεν θα σε ωφελήσει. Και είναι ακόμη χειρότερο όταν με την συμπεριφορά σου παίρνεις στον λαιμό σου και άλλους που βρίσκονται γύρω σου.
Σερφάρω στο Διαδίκτυο προσπαθώντας να αλλάξω τον κόσμο χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο. Απλώς ψάχνω ακόμη τις κατάλληλες εντολές που πρέπει να πληκτρολογήσω.
Η ελληνική τηλεόραση
2 months ago