Και γράφοντας για τις πόρνες-εξιλαστήρια θύματα, συνειδητοποίησα πόσο παρόμοια περίπτωση είναι και οι μετανάστες (νόμιμοι ή παράνομοι). Έχουν αρχίσει και πληθαίνουν πάλι οι φωνές εναντίων των λαθρομεταναστών που μας σφάζουν (λέει) και μας παίρνουν τις δουλειές. Ποιος Έλληνας ήθελε όμως πριν από 10-20 χρόνια να δουλέψει στα χωράφια ή σαν μπογιατζής; Ελάχιστοι. Οι περισσότεροι ήθελαν να γίνουν είτε δημόσιοι υπάλληλοι είτε ιδιωτικοί σε κάποιο γραφείο. Για όλα τα υπόλοιπα υπήρχαν οι Αλβανοί του 5χίλιαρου που τους είχαμε όλη μέρα σαν ζώα για να φτιάξουμε την σπιταρόνα μας. Και τώρα που ζοριζόμαστε, φταίνε αυτοί. Και φταίνε πάλι αυτοί που τους στοιβάζουμε σε κάτι αποθήκες, μιας και η αγαπημένη μας Ευρώπη (παρέα με τους ψηφοθήρες πολιτικούς μας) δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Όσον αφορά την εγκληματικότητα, παραπέμπω στο «Έλληνες κι Αμερικάνοι ή κλέφτες κι αστυνόμοι». Επειδή κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε να μην «τσουβαλιάζουμε» γιατί κανείς δεν ξέρει σε τι κατάσταση μπορεί να (ξανά)βρεθούμε σε λίγα χρόνια και τι θα χρειαστεί τότε να κάνουμε ή που να πάμε.

To 'γραψα 24.05.12

Αυτό με τις πόρνες που ξαφνικά έγινε πρώτο θέμα με υπέρτιτλους του τύπου «υγειονομική βόμβα» κτλ αποτελεί το απόλυτο ξεντρόπιασμο της «καθώς πρέπει» κοινωνίας μας. Όχι μόνο κατέστρεψαν ψυχολογικά αυτές τις κοπέλες (και κανείς δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί ούτε για το πώς βρέθηκαν εκεί αλλά ούτε τι θα απογίνουν) αλλά ρεζίλεψαν και το κράτος αυτό καθ’ αυτό, το οποίο στην προσπάθεια του να δείξει πως ενδιαφέρεται για την δημόσια υγεία ξέχασε πως θα μπορούσε να είχε ενδιαφερθεί εδώ και καιρό, κάνοντας τους κατάλληλους ελέγχους και δίνοντας τις απαραίτητες άδειες (και να μην πέφτουν τώρα από τα σύννεφα κάποιοι ακούγοντας πως λειτουργούν μπορντέλα χωρίς άδεια). Το βασικότερο όμως είναι εκείνοι οι κυριλάτοι τύποι (ή ο οποιοσδήποτε άλλος) που στην καθημερινότητα τους είναι κάτι αξιοσέβαστα ανθρωπάκια με γραβάτα και το βράδυ «νταλαβερίζονται» με κοπέλες που βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση, χωρίς καμία προφύλαξη. Και ξαφνικά, φταίνε οι κοπέλες και δείχνουμε τα πρόσωπα τους, κάνοντας τις «ρόμπα». Παράλληλα, λυπούμαστε για εκείνους που αρρώστησαν. Ναι, κρίμα που αρρώστησαν. Ως εκεί όμως. Μετά το κράτος, αυτοί έχουν την μεγαλύτερη ευθύνη. Οι πόρνες έχουν μάλλον την λιγότερη.

To 'γραψα 24.05.12

Έβλεπα πριν από λίγες ώρες τον Καρατζαφέρη στην εκπομπή του Τράγκα και τώρα τον πέτυχα τυχαία στο ΤηλεΆστυ. Έχει πολύ πλάκα η προσπάθεια του να παρουσιάσει ως «προδότες» τους βουλευτές που έφυγαν από το κόμμα του και πήγαν στην Νέα Δημοκρατία. Θέλει να πείσει πως του «φόρτωσαν» ανθρώπους που δεν ήθελε και πως επιτέλους απαλλάχτηκε από τα «βαρίδια» που πήγαν τώρα να καταστρέψουν την ΝΔ. Χωρίς να έχω καμία απολύτως ιδεολογική επαφή με τον συγκεκριμένο χώρο, αναρωτιέμαι: αυτός δεν είναι Πρόεδρος του ΛΑΟΣ; Αυτός δεν έχει την τελική ευθύνη για το τι συμβαίνει σε αυτό; Αυτός δεν πλάσαρε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας τους συγκεκριμένους ανθρώπους; Αυτός δεν τους έκανε φίρμες; Πως θέλει τώρα να μας πείσει για το πόσο προδότες και τυχοδιώκτες είναι τα στελέχη του κόμματος του που τώρα πήγαν στον Σαμαρα όταν ο ίδιος τους εξύψωσε εκεί που βρίσκονται και αν δεν πήγαιναν στην ΝΔ θα ήταν ακόμη υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος του και μάλιστα με την δική του «βούλα»; Πως αυτός απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη; Μήπως έχουν δίκιο κάποιοι που τον λένε «κολοτούμπα»;…

To 'γραψα 23.05.12

Δεν έχω καταλάβει την λογική κατά την οποία κατεβαίνει η χώρα σε άλλη μια εκλογική διαδικασία. Αν το προηγούμενο εκλογικό σύστημα (που αναπτύχθηκε όταν τα πρώτα κόμματα έπαιρναν 80-90% μαζί) δεν εξυπηρετεί την συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, να το αλλάξουμε. Ο κόσμος πήγε και ψήφισε. Το να χρεωνόμαστε (σαν κράτος) με άλλη μια εκλογική διαδικασία επειδή οι πολιτικοί αρχηγοί «δεν τα βρίσκουν» και θα αναγκαστούν (λέει) να το βρουν σε μερικές μέρες (ή να βρουν τρόπο για δημιουργία κυβέρνησης που να αγνοεί πλήρως κάθε λαϊκή επιλογή) δείχνει τριτοκοσμικό και σε καμία περίπτωση «Ευρωενωσίτικο». Ποιος τους είπε ότι θέλουμε εξαναγκασμένα κυβερνητικά σχήματα που να κυβερνούν και να διαχειρίζονται τις τύχες αυτής της χώρας κάνοντας μας… χάρη; Το Βέλγιο δεν είχε κυβέρνηση για 541 ημέρες. Αν βαριέστε/δεν τα βρίσκετε/ δεν σας βγαίνουν τα κουκιά και τα φασόλια, σπίτια σας. ΠΑΣΟΚοι, ΝΔες, μετεξελιγμένοι ΠΑΣΟΚοι, μετεξελιγμένοι ΝΔες και όσοι άλλοι δεν βολεύεστε. Ακυβέρνητο μπορεί να δουλέψει.

To 'γραψα 21.05.12

Μια από τις αναφορές που ξεχώρισα από την Catastroica ήταν αυτή του Slavoj Žižek σχετικά με το πώς λειτουργεί πλέον η «Δημοκρατία». «Σε αφήνουμε να “παίξεις” με την Δημοκρατία, αλλά όταν τα πράγματα σοβαρέψουν πρέπει να αναλάβουν οι “ειδικοί”. Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια παιχνίδια» έλεγε ο Žižek αναφερόμενος στο πως σκέφτονται οι «από πάνω». Και έτσι είναι. Και όπου «ειδικοί» εμείς μπορούμε να βάλουμε λέξεις όπως «τεχνοκράτες», «πρόσωπα κοινής αποδοχής», «προσωπικότητες» και άλλα παρόμοια. Συνταγή που ήταν έτοιμοι να μας «πασάρουν» πριν από μερικές μέρες και από ότι φαίνεται εξακολουθεί να κυκλοφορεί. Αν δουν πως η «σούπα» τους χαλάει πολύ, θα βρουν καινούργιους «τεχνοκράτες» (τραπεζίτες) για να αναλάβουν τις τύχες τις χώρας. Ανθρώπους με τους οποίους θα έχουν άμεση επαφή και δεν θα χρειάζονται ενδιάμεσοι πολιτικοί-μαριονέτες. Και ας ελπίσουμε πως τότε θα εναντιωθούμε, γιατί θα τους έχουμε καταψηφίσει. Όχι σαν την άλλη φορά που τους ψηφίσαμε με 76%. Ούτε σαν την άλλη που μας κυβερνούσε διορισμένος τραπεζίτης και αυτό δεν ενοχλούσε σχεδόν κανέναν.

To 'γραψα 16.05.12

Άσχετα με το τι ακριβώς ψήφισε ο καθένας, το σημαντικότερο επίτευγμα των τελευταίων εκλογών ήταν πως ξεπεράσαμε τον φόβο. Αν και, ακόμη και τις τελευταίες ώρες πριν τις εκλογές, επιφανή στελέχη ΠΑΣΟΚ/ΝΔ προσπαθούσαν να μας τρομάξουν με την γνωστή καραμέλα «μην κάνετε λάθος γιατί θα φύγουν οι κονσέρβες από τα ράφια» τολμήσαμε και (αν θέλεις) ρισκάραμε. Το βασικό τώρα θα είναι να μην δημιουργήσουμε καινούργιους «πασόκους», ανθρώπους που από την μια θα προβάλουν την επαναστατικότητα τους και από την άλλη  θα επιμένουν στην παραμονή μας στο ίδιο ακριβώς σύστημα που μας έφτασε ως εδώ. Δεν είναι δυνατόν να λες (σαν πολιτικός) «έξω από το μνημόνιο, μέσα στην ΕΕ» και να μην συνειδητοποιείς πως το μνημόνιο δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα και πως ακόμη και να το καταργήσεις θα σου φέρουν ένα άλλο. Αυτούς που θα στο φέρουν πρέπει να καταργήσεις, αλλιώς είσαι «τσάμπα μάγκας» (ακόμη και επικίνδυνος κρυφοπασόκος). Επαναστατικότητα παντού, όχι μόνο εκεί που σε παίρνει. Η όποια επανάσταση γίνεται προς τα μπροστά (ακόμη και προς το άγνωστο) και όχι προς το βόλεμα του παρελθόντος.

To 'γραψα 13.05.12

Το ότι η πολιτική «σκηνή» αυτής της χώρας είναι εξαθλιωμένη και έχει πιάσει πάτο είναι πλέον φανερό. Το ότι εξακολουθεί να ακολουθεί πρακτικές που την εξαθλιώνουν και την ταπεινώνουν ακόμη περισσότερο είναι αδιανόητο και απογοητευτικό. Το ότι εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας, συνηθίζαμε να ψηφίζουμε πολιτευτές με βάση κριτήρια που δεν είχαν καμία σημασία για την «δουλειά» που καλούνταν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, ήταν μια από τις βασικές αιτίες για αυτό. Τα κόμματα, παλιά ή «καινούργια» (εντός πολλών εισαγωγικών τα τελευταία) δείχνουν αποφασισμένα να μας «σπρώξουν» προς τις ίδιες κατευθύνσεις Η ταμπέλα του «καινούργιου» δεν σημαίνει τίποτα από μόνη της (μπορεί μάλιστα να αποδειχτεί και ιδιαίτερα επικίνδυνη) αν ο άνθρωπος που προτείνεις να μπει στην πολιτική ζωή έχει να προσφέρει απλώς την ωραία του φωνή ή τα ωραία της μπούτια. Δεν καταλαβαίνω ποια η διαφορά ενός ανθρώπου που έγινε γνωστός από κάποια πλάνα της τηλεόρασης με έναν τυχαίο που σερβίρει σουβλάκια. Γιατί τα κόμματα δεν προτιμούν τον σερβιτόρο; Μα είναι απλό: γιατί εξακολουθούν να μας θεωρούν ηλίθιους. Και η απόφαση είναι και πάλι δική μας.

To 'γραψα 17.04.12

«Η βαριά μας βιομηχανία είναι ο τουρισμός». Έχω βαρεθεί να το ακούω αυτό. Επειδή κάποια νησιά και κάποιες οικογένειες περίμεναν για αυτούς τους 2-3 καλοκαιρινούς μήνες που θα ερχόντουσαν οι τουρίστες να αφήσουν τα φραγκοδίφραγκα τους, κάποιοι θεωρούν πως ζούμε όλοι για να γίνουμε πάροχοι υπηρεσιών σε τουρίστες. Ε όχι λοιπόν. Δεν γίνεται μια ολόκληρη χώρα να περιμένει χρήματα από κάποιους που θα έρθουν εδώ για την διασκέδαση τους και που τελικά θα αφήσουν πολύ λιγότερα από όσα περιμένεις. Δουλοπρεπείς συμπεριφορές μας έφτασαν στο σημείο που βρισκόμαστε. Το να περιμένεις έναν σορτσακιοφόρο κοκκινισμένο από τον ήλιο Βρετανό με 20 κιλά αντηλιακό πάνω του να έρθει στην χώρα σου μπας και καταφέρεις να επιζήσεις τον υπόλοιπο χρόνο, δεν αποτελεί ούτε ανάπτυξη ούτε «βαριά βιομηχανία». Η κατάσταση αυτή θυμίζει εκείνη την ταινία, το «Καλωσήρθε το δολάριο», όπου οι μαγαζάτορες στην Τρούμπα, έχοντας ανάγκη τα λεφτά, παρακαλούσαν γονατιστοί τα ναυτάκια από τον αμερικάνικο στόλο που είχε καταφθάσει να μπουν στα μαγαζιά τους και να τριφτούν με τις «χορεύτριες». Τουλάχιστον η Τρούμπα ήταν πιο οργανωμένη.

To 'γραψα 10.04.12

Πάει να περάσει μια ηρωοποίηση της πράξης της αυτοκτονίας από διάφορους κύκλους. Και αν και κάποιοι δεν μιλούν ξεκάθαρα για «ήρωες», ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν το θέμα περνάει και το μήνυμα της αποδοχής της αυτοκτονίας ως κοινωνικά αποδεκτής πράξης. Η αυτοκτονία είναι προσωπικό θέμα (όπως και η ζωή σου, την οποία αφαιρείς), αλλά η πράξη αυτή δεν θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση αλλά προς αποφυγή. Αυτοκτονίες πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Το θέμα είναι αν αυτές θα  γίνονται αιτία αφυπνισμού της κοινωνίας ή υπογράμμιση και αυτού του τρόπου «διαφυγής». Κάποτε κοιτούσαμε τους αυτοκτονηθέντες με μισό μάτι. Ίσως συνειδητά να κουκουλώναμε μέσα μας τον τρόπο με τον οποίο έφυγαν αυτοί από την ζωή. Και δυστυχώς, κοινωνία που λειτουργεί στα άκρα μπορεί πολύ εύκολα να μεταπηδά από άκρο σε άκρο. Αλλά ίσως αυτό να συμφέρει τελικά κάποιους. Ίσως εάν δεν καταφέρουν να σου πάρουν την ζωή με τον τρόπο τους, να επιθυμούν να χώσεις ένα μαχαίρι στο στήθος σου για να σε ξεφορτωθούν μια ώρα αρχύτερα. Θα τους κάνεις την χάρη;

To 'γραψα 08.04.12

Ένα από τα περιοδικά που διάβαζα κάποτε ανελλιπώς ήταν το PC Master. Τότε που η διείσδυση του Internet στην ελληνική αγορά ήταν ελάχιστη έως μηδαμινή, εάν ήθελες να ενημερωθείς για το τι συνέβαινε στον χώρο του home computing και του PC gaming (τότε που το PC gaming ήταν ολοζώντανο και όχι φτωχός συγγενής του εμπορευματοποιημένου και μαζικοποιημένου console gaming) ήταν τα εξειδικευμένα περιοδικά του χώρου. Αγόραζα πολλά από αυτά, με το PC Master σε συνεχή βάση για αρκετά χρόνια (από το ’96 και μετά) μέχρι την εποχή που τα περιοδικά άρχισαν να μένουν πίσω και τα 7-8 ευρώ που κόστιζε το καθένα να γίνεται εύκολα ποσό προς εξοικονόμηση. Πολλά από τα τεύχη τα έχω ακόμα, ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια διατηρούσα και την συλλογή με τα cd/dvd που τα συνόδευαν. Αφορμή για να πολυλογήσω; Ένα βίντεο στο οποίο παρουσιάζονται όλα τα τεύχη του PC Master (μαζί με όλα τους τα συνοδευτικά) από το ΄89 έως το ’11. Μπράβο στον δημιουργό. Έτσι για να βλέπουμε πως όλα κάποτε ήταν πιο ωραία.

To 'γραψα 20.03.12

Σχεδόν 240000 πολίτες αυτής της χώρας έδωσαν χθες ψήφο εμπιστοσύνης και αποδοχής (και μισό εκατομμύριο ευρώ, μιας και κάθε ψήφος κόστιζε 2 ευρώ) στον άνθρωπο που συναίνεσε και έβαλε την υπογραφή του στο να φτωχύνει αυτή η χώρα. Στον άνθρωπο που έλεγε ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα και λίγες μέρες μετά ζητούσε χαράτσια μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Και δεν έχει τόση σημασία πια τι ψήφιζες πριν χρόνια. Σημασία έχει πως αντιδράς τώρα, αφού έχεις δει ξεκάθαρα πια την κοροϊδία τους και αφού σε έπιασαν κορόιδο πριν 2 χρόνια λέγοντας σου πως «λεφτά υπάρχουν». Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως όσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη δείχνεις σε κάποιον που σε εξαπατά κατ’ επανάληψη, τόσο μεγαλύτερη να γίνει η αγανάκτηση σου κάποια στιγμή, τότε που όση ελπίδα κι αν έχεις για την ανατολή κάποιου πράσινου ήλιου (πράσινα άλογα) θα διαπιστώσεις κι εσύ πως καλύτερα να έδινες τα δύο ευρώ για την αγορά μιας μπουγάτσας. Προς το παρόν, τα έδωσες για να αγοράσουν μπουγάτσα εκείνοι που μέχρι τώρα σου στερούν την δική σου. Άξιος/α.

To 'γραψα 19.03.12

Βλέποντας σήμερα μια διαφήμιση του Multirama στην οποία αναφέρει αυτολεξεί «περισσότεροι από 1000 τίτλοι παιχνιδιών για κονσόλες και PC μόνο με 4.99 ευρώ», παραξενεύτηκα. Η διαφήμιση χρησιμοποιεί την λέξη «με» και όχι το «από», υπονοώντας έτσι πως κάθε ένας από αυτούς τους τίτλους κοστίζει 4.99 ευρώ, παρουσιάζοντας για μερικά δευτερόλεπτα καινούργια παιχνίδια (όπως το L.A Noir) και συσχετίζοντας τα έτσι με την προαναφερθείσα τιμή. Μια βόλτα στην επίσημη ιστοσελίδα του καταστήματος με έπεισε πως η διαφήμιση κάτι κρύβει. Καταρχάς, οι τίτλοι σε προσφορά δεν είναι 1000, κάτι που φαίνεται και με το μάτι στην σχετική ενότητα. Με μια γρήγορη πρόσθεση άθροισα 197 (ουσιαστικά γίνεται ξεστοκάρισμα, αλλά αυτό λίγη σημασία έχει). Το σημαντικό είναι πως η τιμή για τα games σε προσφορά δεν είναι 4,99 ευρώ έκαστο αλλά ποικίλει. Όσον αφορά το L.A. Noir (που προβάλλεται στην διαφήμιση μαζί με άλλα) αυτό το βρήκα να κοστίζει 44,9 ευρώ. Προσωπικά θεωρώ την συγκεκριμένη διαφήμιση παραπλανητική και αν το Multirama σέβεται τον καταναλωτή θα πρέπει να την αποσύρει.

To 'γραψα 17.03.12

Lannet, Altec, Teledome και στον ορίζοντα NetOne. Αυτές είναι μερικές από τις εταιρείες παροχής υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας/ADSL που μπορώ να θυμηθώ πρόχειρα και που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται πως το «άνοιγμα» της συγκεκριμένης αγοράς που έγινε πριν από μερικά χρόνια και το «σπάσιμο» του μονοπωλίου του ΟΤΕ οδήγησε αρχικά σε πλουραλισμό και πληθώρα επιλογών για τον καταναλωτή αλλά σιγά-σιγά μετατρέπεται σε ολιγοπώλιο. Μένουν οι «δυνατοί» παίκτες και οι μικρότεροι (οι οποίοι, κάποιες φορές, έκαναν την διαφορά, με την καλή ή την κακή έννοια) αποτυγχάνουν. Και τελικά χάνονται και θέσεις εργασίας. Και στο τέλος της μέρας δημιουργείται και εκεί το ίδιο καρτέλ με αυτό που έχει δημιουργηθεί στον χώρο της κινητής τηλεφωνίας. Στην ουσία χάνονται όλα τα οφέλη του «ανοίγματος», αφού η πληθώρα επιλογών που θα υπάρχει κάποια στιγμή θα είναι ανύπαρκτη, μιας και όλοι θα σου προσφέρουν το ίδιο ακριβώς προϊόν στην ίδια ακριβώς τιμή. Α, ξέχασα. Θα σου δίνουν διαφορετικό router.

To 'γραψα 16.03.12

Έχω ήδη αρχίσει να αισθάνομαι ντροπή. Ντροπή για αυτούς που θα πάνε την Κυριακή και θα στηρίξουν ένα κόμμα που έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Ένα κόμμα που την δημοκρατικότητα του την δείχνει κάνοντας εκλογές για Πρόεδρο έχοντας μόνο… έναν υποψήφιο. Έναν υποψήφιο που ανέλαβε την θέση του Υπουργού Οικονομίας για να υπογράψει μερικά από τα πιο αντιλαϊκά μέτρα που έχουν κάνει την εμφάνιση τους σε αυτήν την γωνιά του πλανήτη. Έναν υποψήφιο που στην πρώτη του ομιλία σαν άτυπος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζήτησε να αναβαπτιστεί στην κολυμπήθρα του Σιλοάμ, έχοντας από πίσω του γραμμένη την λέξη «αρχίζουμε», λες και σταμάτησε τίποτα ποτέ. Και αν είσαι κομματικό στέλεχος καταλαβαίνω την ανάγκη σου να πας και να στηρίξεις. Αν είσαι ένας απλός πολίτης (έστω και ψηφοφόρος του) ο οποίος είδε τον μισθό του (ή ακόμη και το επίδομα ανεργίας του) να μειώνεται σε επίπεδα πείνας, τότε δεν το κατανοώ και αισθάνομαι ήδη ντροπή εκ μέρος σου.

To 'γραψα 16.03.12

Δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει με επιτυχημένες ιστοσελίδες, όπου εξαγοράζονται από μεγαλύτερες και πιο πλούσιες. Αποτελεί μονοπωλιακή τακτική. Τελευταίο παράδειγμα το Posterous, μια «alternative» και δωρεάν blogging πλατφόρμα, η οποία εξαγοράστηκε σήμερα από το Twitter. Και δεν μου αρέσει γιατί το μέλλον τους γίνεται αβέβαιο και μειώνονται οι επιλογές που έχω σαν web user. Τι να το κάνω αν το Twitter θα αποκτήσει την τεχνογνωσία και το προσωπικό του Posterous αν μείνω με μια υπηρεσία λιγότερη; Οι δημιουργοί του ενημερώνουν πως για την ώρα θα συνεχιστεί κανονικά η λειτουργία του και πως για την όποια αλλαγή θα ενημερώσουν εγκαίρως. Κάτι που επαναλαμβάνουν συνεχώς, χωρίς να ξεκαθαρίζουν αν το Twitter θα τους κλείσει, αφήνοντας τους χρήστες τους μετέωρους όσον αφορά το blog τους και το μέλλον του Posterous σαν Posterous. Τελικά το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και όποιοι βλέπουν μπροστά συνεχίζουν μόνοι τους. Το ίδιο το Twitter είχε αρνηθεί πρόταση εξαγοράς από το Facebook. Και να τώρα που είναι αυτό παντοδύναμο και εξαγοράζει μικρότερους.

To 'γραψα 13.03.12